Jak bardzo troszczymy się o swój urlop. Selekojnujemy dni i godziny, by w najbardziej optymalnie go pozbierać i wykorzystać. Jednak nie zawsze musimy ten czas skupić na sobie. Miło zachować proporcję jak w zasadzie Pareto – 20% czasu dla innych generuje 80% czasu dla mnie. Tym bardziejś jeśli chcesz mieć poczucie, że nie zmarnowałeś czasu dla rodziców, a ciężko Ci go na co dzień wyselekcjonować z bieżączki masz alternatywę urlopu z rodzicami. Oddania części tak sakramatelnie czczonego urlopu na czas z ludźmi, dla których winni jesteśmy szacunek i oddanie za to że żyjemy.
Wiemy, że mamy różne relacje z rodzicami, rodzeństwem, ale by zmienić tą relację mamy czas właśnie teraz a nie w oczekiwaniu, że może kiedyś, bo te kiedyś to może być za późno. Prawda jest taka, że w największych kryzysach życiowych i tak najczęściej sięgamy do rodziny, a później do przyjaciół, bo to właśnie rodzina rozumie zaplecze naszego wychowania i najwięcej doświadczyła tego samego co my. Nie musimy przy nich niczego udawać, ani tworzyć alternatywnych ról, które pasują do tego jak ludzie nas widzą. Jesteśmy. Mimo, że budowanie relacji to jeden z najtrudniejszych umiejętności na świecie to warto później nie żałować, że nie udało się czegoś naprawić. Nie stajemy się młodsi, a to właśnie nieskończone sprawy ciągną w dół najbardziej.
Dlatego ja świadomie wybieram czas dla rodziny, by czuć, że wykorzystałam go maksymalnie i nie tylko kiedy wypada od święta czy z poczucia obowiązku, ale z wyboru. Bo chcę i pewnie po części dla siebie, by nigdy nie żałować, że czegoś nie zdążyłam zrobić… bo za bardzo pędziłam, za dużo chciałam, a za mało potrafiłąm się zatrzymać…